سکوت سرد

 

قـــلــم برداشتــــم تا عشـــق و دنیـــا را معنـــا کنم

عشـــق و دنیایــــی که هر لـــحظـــه اش خاطــــره ایســـت

بـــه هـــر طـــرف نگریستــــم غمــــی دیـــدم

بـــه هــــر جهـــت نگــــاه کــــردم غصــــه ای بـــود بــــه بـــزرگی صخـــره !

دنیــــا بـــود ، غـــم بـــود ، عشــــق بـــود ، مـــن بــــودم و قلــــم

قلــــم مـــی گریــــست و مـــن اشک مـــی ریختــــم

قلـــم نالـــه می کــــرد و مــــن فریـــاد مــی زدم

چـــــه می تــــــوان کـــــرد ؟

قســـــم خـــوردم کـــه دنیــا و غمهـــایش را فرامـــوش کنـــم ولی نمــــی شد

دلــــم می خـــواست قلـــم را بشکنـــم تا دیـــگر ننویســـد

تـــا دیـــگر از سیاهـــی قلـــم اثــــری نمـــاند ، امــــا نتوانستــــم

چــــون قلـــم مـــرا شکســـت و اشکهـــایـــم را جــاری کـــرد

بــــاز سکـــــوت کــــردم

بـــاز هـــم با قلـــم ، غـــم عشـــق و زندگــی را نوشتــم

باز در سکــوت تاریـــک خود ، اشـــک ریختـــم !

و در تاریـــکـــی شبــهــای بـــی ستـــاره ی قلبـــم ، جـــان دادم


نوشته شده در ۱۳٩٢/٩/۱۱ساعت ٧:۱٤ ‎ق.ظ توسط دایانا| نظرات ()



      قالب ساز آنلاین